گزارش بولتن نیوز به نقل از جام نيوز،

قالَ رَسُولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله: يا وَزّانُ، زِنْ وَارْجَـحْ. 

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: اى توزين گر! وزن كن و اندكى بيفزاى

                                         بسمه تعالي

الف) معلّم موسی(ع) که در اخبار به نام «خضر» معرفی شده است؛
ب) پیامبر گرامی اسلام(ص) که سه سال از طریق فردسازی هدایت میکرد؛
ج) حضرت موسی(ع) در مدّت غیبت چهل روزه؛
د) حضرت یونس(ع) که مدّتها در شکم نهنگ، پنهان از دیدگان به سر میبرد.
3. پاسخ پرسش از طریق روایات متعدّد معصومان(ع):
الف) جابربن عبدالله انصاری، از پیامبر اکرم(ص) پرسید:
آیا شیعه در زمان غیبت از فیوضات قائم آل محمّد(عج) برخوردار میشوند؟
فرمود: «آری! قسم به پروردگاری که مرا به پیامبری برانگیخت، از وی نفع میبرند و از نور ولایتش کسب نور میکنند، همچنان که از خورشید استفاده مینمایند، هنگامی که در پشت ابرها پنهان میگردد.»4
ب) حضرت امام صادق(ع) فرمود:
«از روزی که خداوند متعال، حضرت آدم را آفریده تا روز رستاخیز، زمین خالی از حجّت نبوده و نخواهد بود، یا حجّت ظاهر و روشن یا غایب و پنهان.»
راوی پرسید:
از امام غایب چگونه استفاده میشود؟
فرمود: «آن چنان که از خورشید استفاده میشود هنگامی که در پشت ابر قرار گیرد.»5
د) در توقیع مبارکی که از «ناحیه مقدّس امام عصر(عج)» توسط دومین نایب خاصّ ایشان، محمّدبن عثمان به اسحاق بن یعقوب صادر شده، چنین آمده است:
«امّا چگونگی استفاده مردم از من، به سان استفاده آنهاست از خورشید، هنگامی که در پشت ابر پنهان شود.»6

خورشید فروزان در پشت ابرهای تار
در پاسخ پیشوایان دین به منافع وجودی امام غایب(ع) در عصر غیبت و چگونگی استفاده از محضر ایشان نكات فراوانی ذكر شده است؛ سؤال اینجاست که چرا امام زمان(ع) در زمان غیبت به خورشید پنهان در پشت ابر تشبیه شده است؟
1. نور هستی و هدایت توسط آن حضرت میرسد؛ زیرا حضرات ائمه(ع)، علّت غایی ایجاد مخلوقات عالمند و اگر آنها نبودند، نور عالم به غیر ایشان نمیرسید و نیز به برکت آنهاست که علوم و معارف حقّه بر مردم آشکار میگردد و گرفتاریها از امّت اسلام برطرف میشود. اگر آنها نبودند، مردم به وسیله اعمال زشت خود، مستحقّ انواع عذابهای الهی میشدند.
2. همان گونه که مردم از آفتاب پشت ابر بهره میبرند و انتظار دارند که ابر کنار رفته و دوباره قرص خورشید پیدا شود تا بیشتر از آن بهره بگیرند، در ایّام غیبت نیز شیعیان با اخلاص، در همه وقت، منتظر ظهور امام عصر(ع) هستند و هیچگاه مأیوس نمیگردند؛
3. کسانی که وجود آن حضرت را با همه آثار و علائمی که دارد، انکار میکنند، مانند انکار کنندگان خورشید هنگام ناپدید شدن آن در پشت ابر میباشند؛
4. گاهی برای بندگان خدا، پنهان شدن خورشید در پشت ابر، از روی مصلحت بهتر از آشکار بودن آن است. همچنین غیبت امام زمان(ع) از روی مصلحت برای مردم عصر غیبت، بهتر است. از این رو ایشان از نظرها غایب گردیدهاند؛
5. نگاه کردن مستقیم به خورشید، بینایی انسان را به مخاطره میافکند و این به خاطر ضعف قوّه دید و عدم احاطه به خورشید است. آفتاب ملکوتی وجود امام عصر(ع) نیز همین گونه است که اگر همه او را ببینند، ممکن است به حال مردم زیان بخش باشد و موجب کوردلی آنها از دیدن آفتاب حقیقت گردد. در صورتی که در غیبت ایشان، چشم بصیرتشان موجب ایمان به او میگردد؛ همان طور که انسان میتواند از میان ابر به خورشید بنگرد و ضرری نبیند؛
6. گاهی آفتاب از میان ابر بیرون میآید، امّا یکی به آن مینگرد و دیگری توجّهی ندارد. همین طور نیز ممکن است آن حضرت در ایّام غیبت بر عدّهای آشکار شود؛ ولی دیگران او را نبینند؛
7. وجود ملکوتی و نور مطلق الهی ائمه اطهار(ع) از لحاظ نفعی که برای عالم وجود دارند، همانند خورشید است و تنها کسانی نمیتوانند از وجود مقدّسشان بهرهمند گردند که چشم دلشان کور باشد. در قرآن کریم نیز به این موضوع اشاره شده است:
«و من کان فی هذه أعمی فهو فی الآخره أعمی و اضلّ سبیلاً.»7

8. همان طور که خورشید نورش فروزان است و به اندازه روزنههای خانهها وارد آن میشود و به اندازه ارتفاع آنها در آن میتابد، مردم نیز به اندازه روزنههای دلشان از انوار هدایتگر اهل بیت(ع) استفاده میکنند. اگر انسان، پردههای هواپرستی را از پیش روی خود کنار بزند، در زیر آسمان قرار میگیرد و نور آفتاب، بدون مانع، از هر سو او را احاطه میکند.

                                           بسمه تعالي

    اي صد دله!     دل يك دله كن                                گر كام تو بر نيايد آنگه گله كن

هيچ دعايي رد نمي شود" و أمّا السّائل فلا تنهر" خودش رد نمي كند. ولي هر فقيري با هر آلودگي و بي شرايطي. از كرم خدا به دور است كه كاسه مرا خالي برگرداند. قرار نيست خدا خودش را با ما تنظيم كند، بلكه ما بايد خود را با خدا تنظيم كنيم.

(گفت و شنود)

گفت: تازه چه خبر؟!
گفتم: شرکت سهامی اصلاحطلبان و کارگزاران انتقام ناکامی در انتخاب شهردار تهران را از دانشگاه آزاد گرفتند.
گفت: چطوری؟!
گفتم: وقتی نتوانستند نامزد موردنظر خود را شهردار تهران کنند، به سراغ دانشگاه آزاد رفتند و رئیس این دانشگاه را برکنار کرده و مهره موردنظر خودشان را روی کار آوردند.
گفت: ولی دو هفته قبل که خبر برکناری رئیس دانشگاه آزاد مطرح شده بود، همین آقایان عضو هیئت امناء این خبر را به شدت تکذیب کرده بودند!
گفتم: «دولت راستگویان»! که اخیرا اعلام شده بود یعنی همین دیگه .
گفت: پس اون صحنهسازی مضحک دیگه چی بود؟!
گفتم: چه عرض کنم؟! یارو رفته بود بالای درخت، پرسیدند اونجا چه میکنی؟ گفت؛ اومدم توت بخورم. گفتند؛ ولی این که درخت چناره؟ و یارو گفت؛ آره میدونم! توت توی جیبمه!

آقای محمدجواد حجتیکرمانی در مقاله خود که در روزنامه اعتماد چاپ شده اقدام به ستایش از صلحطلبی اوباما رئيس جمهور آمریکا کرده است و گفته از جیب خودش جایزه صلح نوبل دیگری به ایشان اعطا میکند. در حالی که همه میدانیم اگر اوباما به تجاوز نظامی مستقیم در سوریه ورود پیدا نکرد به دلیل رعایت مسائل انسانی نبود بلکه از اینکه بحران از مدیریت آمریکا خارج بشود نگران است.
پس حساب 28 ماه جنایت آمریکا در کشور سوریه و کشتار مردم مسلمان این کشور از طریق تجهیز و اعزام تروریستهای تکفیری چه میشود؟ آیا این کار آنان هم صلحطلبی است و باید جایزه داد.

بسمه تعالي

از زمانی که امام عصر(ع) از دیدهها پنهان شده و در پس پردة غیبت زندگی خود را شروع کرده است، انبوهی از پرسشها، پیرامون مسائل غیبت مطرح شده است که بسیاری از آنها از یک پیشینة دیرینه برخوردار است؛ به گونهاي که بسیاری از این سؤالها در نوشتههاي نویسندگان کتابهاي مربوط به امام زمان(ع) در قرن چهارم و پنجم هجري قمري مطرح گردیده و علما پاسخهاي مناسبی به آن دادهاند.

بسمه تعالي

هوای شهر نفس گیر میشود؛

به گزارش بولتن نیوز به نقل از رویشنیوز وقتی هوای شهر نفس گیر می شود، دستت را می گذاری روی مرزی ترین نقطه وجودت یک حس گمشده آهسته شروع می کند به جوانه زدن...
تنها شماره ای میگیری به وسعت اعداد (صفر، پنج، یک، یک، دو، صفر، صفر، سه، سه، سه، چهار)!

سلام می کنی چشم بستهات در خیال، مست تماشای گنبد طلا می شود...
بو می کشی تا ریه هایت پر شود از عطر حضور نگاه مهربان امام رضا آن هم از این فاصله دور...
و احساس تازگی اندیشه های خسته ات را فرا می گیرد...
زیر لب زمزمه می کنی یا ضامن آهو یا غریب الغربا حواست به من هست؟
دلت را می پرانی تا حرم و گره اش میزنی به ضریح امام رضا...

                                           بسمه تعالي

عجله داشتم. نیم ساعت از موعد قراری که با یکی از رفقا وعده کرده بودم گذشته بود و من تازه از خواب بیدار شده بودم. با سرعت حاضر شدم که بزنم بیرون. کنج حیات، صاحب خانه ی قبلی یک جعبه میوه به دیوار میخ کرده بود که تا حالا لانه چند نسل از کبوتر های با صفای مشهدی بوده است؛ همان ها که یکبار در حرم چشم شاعر طرقبه ای را می گیرند و چند روز در نخشان می ماند! چند روز پیش چهار تا تخم گذاشته بودند. حدود یک روز و نیم بود که دو تا جوجه از تخم زده بودند بیرون و حالا چشمم میخ جوجه ای شد که روی زمین افتاده بود. داخل جعبه یک تخم بیش تر نبود پس این قدم نوتر رسیده خانواده و فرزند ماقبل آخر بود. قطعا هنوز یک روزش نشده بود. احتمالا شیطنت کار دستش داده بود و خودش را از جعبه انداخته بود روی زمین. بدجوری ترسیده بود. هنوز پرِ پرواز نداشت و نمی توانست به خانه برگردد. دوست داشتم جوجه را در لانه اش بگذارم ولی فرصت نداشتم. اتاق جوجه هم خیلی بلند تر از قد من بود؛ راحت نمی شد رفت خانه شان! به مادرم گفتم: این جوجه افتاده روی زمین، باید بروم ولی برگشتم می گذارم پیش پدر و مادرش. اما برهان خلف مادرم محکم تر از آن بود که جا برای بحث بگذارد: الآن در لانه نباشد تا شب خوراک گربه شده است. گریزی نبود به خصوص که حالا دو تا مادر منتظر بودند تا من یک کاری برای جوجه زمین خورده بکنم. جوجه را برداشتم. پریدم بالای ماشینی که توی حیاط پارک بود و به زحمت جوجه را گذاشتم پیش مادرش. از فردا هر روز احوالش را می پرسیدم. پدرش جوجه را آخر لانه گذاشته بود. برادر بزرگ تر را هم مانند زندان بان گذاشته بود جلوی لانه تا هوس شیطنت دوباره به کله کچلش نزند! تا دو – سه روزی اوضاع به همین منوال بود تا کم کم برادر به اذن پدر کنار رفت و جوجه رفت کارآموزی پرواز.

غرض از نقل داستان تداعی خاطرات نبود، یعنی بود اما این خاطره نبود. غرض یادآوری خاطرات امام غریبی بود که شده است آشنای همه اهل مشهد؛ خاطرات خودش که نه، امشب نه؛ همه عطر غربت دارند و مظلومیت ولی از آن هنگام که پا بر این سرزمین نهاده، تقدیرِ خاطراتِ اهل آن را شادی و آشنایی خواسته است. من از علم بهره ای ندارم اما لااقل یکی از دلایل لقب رئوف برای این امام را از عمق جان احساس می کنم. عقاب تیز پرواز آسمان معرفت نیستم اما جوجه گنجشک محله امام رضایم. هر وقت شیطنت کردم، زمین خوردم، تنها شدم، مطمئن بودم که یک همسایه رئوفی هست که نمی گذارد روی زمین بمانم. روی بلندی هایی رفتم که هیچ جوجه ی کچل بی مغزی هم جرئت رفتن ندارد چون یقین داشتم که تنها نمی مانم.

الآن حالم دوباره حالِ همان گنجشک زمین خورده است. خورده ام زمین. پر پرواز ندارم. تنها و ترسیده ام اما منتظر. منتظر تا دوباره همان آقای مهربانی که همه مادر ها در برابر محبتش کم می آورند بیاید. بیاید و از زمین بلندم کند. از کوچکی هر وقت دست مادرمان را ول می کردیم و به دو می رفتیم شیطنت، مادر فریاد می کشید: نرو. می خوری زمین. ولی کدام بچه حرف گوش می دهد که من دومش باشم. وقتی می خوردیم زمین نمی گفت چرا رفتی. اخم نمی کرد. دعوا نمی کرد. می آمد نوازشمان می کرد. می گفت: اشکال ندارد، مرد که گریه نمی کند، بگو یا علی^{علیه السلام}. یا علی^{علیه السلام} گفتن تمام نشده بود که از زمین بلند شده بودیم.

آقا جان حالا من افتاده ام زمین. ببین. دارم گریه می کنم و یا علی^{علیه السلام} می گویم. بیا و از زمین بلندم کن. اصلا آقا می دانی چرا شیطنت کردم چون می خواستم بیایی نوازشم کنی. این از آن حرف هایی بود که گفتن اش درست نیست اما مگر هیچ امامی روز ولادتش به جُهّالی چون من خرده می گیرد. این دهه ولادت شماست و بچه محل هایتان اذن دارند همه حرف هایشان را با امامشان بزنند. مگر جز این است!؟ ما ولادت شما را یک روز جشن نمی گیریم، یک دهه می گیریم. یک دهه همه شهر، جشن و سرور می شود. این حرف ها هم باید امشب گفته می شد. امشب ولادت خواهر مهربانتان است. این جوجه ی هم محل شما می ترسید از کثرت گناه، کلاغ سیاه قصه ها شود که پایان هیچ قصه ای به خانه اش نمی رسد. این بود که شبی حرف هایش را گفت که هیچ برادری مهمان خانه اش را مواخذه نمی کند. جوجه کلاغ سیاه شاید زشت باشد ولی یقین دارد امامی هست که حتی جوجه کلاغ های سیاه را هم به خانه شان می رساند.

داشت یادم می رفت بگویم. آقا جان ما یتیمان امت شماییم. اماممان در پس پرده ی غیبت گناهان ماست و تنها خانه ی ما حرم شماست. بی پناهی بس است. دلم برای خانه تنگ شده. یا علی^{علیه السلام} ...

                                          بسمه تعالي

گربههای کور نمکنشناس، نان مردم میخورند و خدمت بیگانه را میکنند. این حکایت فتنهگرانی است که چهارسال پس از مفتضح شدن در فتنه 88 و بیآبرویی پس از انتخابات گویا بوی کباب به مشامشان خورده و در اطراف دولت سنگر گرفتهاند و مثل مار زمستانی کمکم در هوای گرم تابستان جان میگیرند و اگر دکتر روحانی از خود مراقبت ننماید به دام آنها گرفتار خواهد شد.

                                                 بسمه تعالي

يادته، كوچيك بودي و چهار دست و پا، كنار چرخ خياطي مادرت مي رفتي، سوزن، سنجاق مي خواستي. مادرت مي داد؟

نه بلكه گاهي پشت دستت هم سوزن مي زد، مي گفتي: مامان، بد، بد.

گاهي حاجتي را 15 ساله كه مي خواهي.

آيا شده براي گرفتن ليسانس و دكترا  فقط سجاده پهن كني كنار دانشگاه، به هركس كه رد مي شود بگويي، من يك مدرك مي خواهم!

خواسته ات خوب است، ولي مسيرش اشتباه است، درس بخوان، كنكور بده، پروژه و رساله و پايان نامه. يكوقت دعا مي كنيم فرشتگان هم با ما دعا مي كنن. ولي يكوقت به ريش ما مي خندند!!!

پیامبر اعظم(ص) میفرمایند:

 1- خشک بودن چشم (اشک نداشتن)
2- دلسنگ بودن
3- حرص و طمع در دنیاطلبی
4- پافشاری بر گناه

عمری است که از حضور او جاماندیم
در غربت سرد خویش تنها ماندیم
او منتظر است تا که ما برگردیم
ماییم که در غیبت کبری ماندیم
با آرزوی تعجیل در ظهور بقیهالله ارواحنا له الفداه

                                                    بسمه تعالي

"... اي زنهاي محترم بيدار شويد، فريب اين شياطين را نخوريد، اينها مي خواهند شما را به لجن آلودگي بكشند، اينها دنبال فريبايي هستند، اسلام براي شما سعادت ايجاد كرد.               امام خميني(ره)

بهترين چيز براي زن

براي زن در رأس برنامه ها، موضوع حجاب و عفت است. او وقتي شخصيت خود را مي يابد كه از عروسكي زيستن و كالاي مصرفي شدن بيرون آيد. فريبايي خود را از معرض ديد افراد سبكسر و آلوده دور كرده و به همسر خود اختصاص دهد. عفت و حجاب اسلامي عامل جلوگيري از مفاسد بسيار مانند: طلاق و جدايي، روابط نامشروع، كودكان سقط شده و يا بي سرپرست و دهها فساد ديگر خواهد شد. حجاب يك عامل نيرومند در حركت چرخهاي انقلاب اخلاقي و فرهنگي است و پايه اساسي حفظ نسل ها از خطر سقوط و عامل حفظ حريم خانواده ها خواهد بود.

حجاب اسلامي، نه تنها دست و پا گير نيست، بلكه زنان را از كالاي مصرفي شدن به نيروي فعّال و مثبت جامعه در ابعاد گوناگون به خصوص در بخش طب و بهداشت و آموزش و پرورش( يعني بهسازي جسم و روح)تبديل مي كند. قرآن مجيد صريحاً در دو جا حجاب را بر زنان واجب كرده است، پيامبر خدا ^{(صلّي الله عليه و آله و سلّم)}و امامان ^{( عليهم السّلام)} نيز در اين مورد تأكيد بسيار كرده اند.

حجاب نه تنها موجب سلب آزادي صحيح نيست، بلكه عامل و پيام آور آزادي صحيح انسان براي زنان است و آنها را از راههاي انحرافي و سرگرم كننده منفي به راههاي اصلي و سازنده سوق مي دهد.

به قدر تشنگی گر تشنه امر فرج بودیم
خدا داند فرج اینگونه طولانی نمیگردید.

اللهمعجل لولیک الفرج

بسمه تعالي

 

گناه همانگونه که بر زندگی معنوی انسان تأثیرات سوئی به جای میگذارد، بر جسم و روان آدمی نیز تأثیر سوء دارد.

برخی از این تأثیرات عبارتاند از:

محرومیت از درک حقایق

گناه، اثر سوئی بر حس تشخیص، درک و دید انسان به جای میگذارد «صُمٌّ بُكْمٌ عُمْیٌ فَهُمْ لاَ یَرْجِعُونَ»؛ «كرند، لالند، كورند بنا بر این به راه نمى آیند. ». (5) فرد گناهکار بر اثر غفلت و بی حس تشخیص را از دست می دهد: «خَتَمَ اللّهُ عَلَى قُلُوبِهمْ وَعَلَى سَمْعِهِمْ وَعَلَى أَبْصَارِهِمْ غِشَاوَةٌ وَلَهُمْ عَذَابٌ عظِیمٌ »؛ «خداوند بر دلهاى آنان، و بر شنوایى ایشان مُهر نهاده و بر دیدگانشان پرده اى است و آنان را عذابى بزرگ است.» (6)

در آیه دیگری خداوند از اثرات سوء گناه بر جسم و روان آدمی این سخن گفته: «وَالَّذِینَ كَذَّبُواْ بِآیَاتِنَا صُمٌّ وَبُكْمٌ فِی الظُّلُمَاتِ »(7) و بیان کرده است که گناه، سه نعمت زبان، چشم و گوش را از افراد می گیرد.

به عبارتی دیگر چشمی که پرهیزگاران با آن آیات خدا را می بینند، گوشی که با آن سخنان حق را می شنوند و قلبی که به وسیله آن حقایق را درک می کنند، در وجود این افراد از کار افتاده است.

عقل و چشم و گوش دارند، ولی قدرت «درک»، «دید» و «شنوایی» ندارند؛ زیرا اعمال زشتشان و لجاجت و عنادشان، پرده در برابر این ابزار شناخت شده است

                                           بسمه تعالي

نادرشاه، از طرف تركيه با سپاه خودش می آمده، كه به روستاى آلِنى می رسد. ايشان نقل مراجعه می كردند. وقتى نادرشاه به چشمه آب می رسد، زن و مرد و دختر و پسر، مشغول برداشتن آب از چشمه بودند. نادرشاه تشنه آب بوده و دختر بچه اى كوزه آب خود را به ايشان می دهد. نادرشاه آب را كه می خورد، نگاهى به چهره اين دختر می اندازد و مجذوب او می شود.

به دختر می گويد:«شما بيا با من باش». دختر بچه می ترسد و فرار می كند و به ده می آيد و در خانه جد آيتالله مشكينى بست می نشيند. نادرشاه دستور می دهد كه آخوند روستا را كه همان جد ايشان ملا محمد تقى بود ـ احضار كنند. وقتى او را پيش نادرشاه مى آورند، نادرشاه به او دستور می دهد كه:«عقد اين دختر را براى من بخوان!». ايشان هم طبق ضوابطى كه هست، پدر و مادر دختر را می خواهد و می گويد كه:«ايشان مى خواهد با دختر شما ازدواج كند». آنها مى گويند كه:«مايل نيستيم و نمی خواهيم». ايشان به نادرشاه می گويد كه:«من نمی توانم صيغه عقد را اجرا كنم، چون پدر و مادر دختر راضى نيستند».

نادرشاه می گويد:«تو كارى به اين كارها نداشته باش. كار خودت را بكن و عقد را بخوان». ايشان میگويد:«نمیخوانم» و به دليل همين امتناع، نادرشاه دستور میدهد كه خميرى را به شكل عمامه آماده مى كنند و به جاى عمامه روى سر ايشان می گذارند و روغنى را داغ می كنند و وسط اين خمير ـ كه همان مغز سر اين عالم متقى بوده ـ می ريزند و ايشان به خاطر دفاع از حق اين دختر و پدر و مادر، شهيد می شوند.

به نقل از آيه الله ري شهري

عذرخواهی پلیس ایرلند از 2 بانوی مسلمان

در پی اهانت یکی از ماموران امنیتی پارک گریفیت به دو بانوی مسلمان رئيس بخش انتظامات این پارک ضمن محکوم کردن برخورد ناشایست این مامور از بانوان مسلمان عذرخواهی کرد.
یکی از ماموران امنیتی پارک «گریفیت» واقع در شهر دوبیلن ایرلند دو بانوی مسلمان را که داخل پارک مشغول خواندن نماز بودند تهدید به مرگ کرد و نمازشان را شکست.
پس از این حادثه و شکایت این دو بانوی مسلمان از این مامور امنیتی، وی از کار اخراج شد. «بیل بروون» رئیس بخش انتظامات پارک گریفیت برخورد ناشایست این مامور را محکوم و از بانوان مسلمان عذرخواهی کرد.
«ساجده» یکی از این بانوان مسلمان گفت: من به همراه دوستم در گوشهای از پارک به آرامی مشغول عبادت بودیم که توسط مامور امنیتی پارک مورد اهانت و آزار قرار گرفتیم و تا زمانی که این مامور به سازمانهای خیریه حمایت از کودکان مصری و سوری کمک مالی نکند از شکایت خود صرفنظر نخواهیم نکرد.

پیامبر اعظم(ع) فرمودند: خداوند دوستدار جوانی است که جوانیاش را به اطاعت خداوند میگذراند

در قسمتی از وصیتنامه یک شهید آمده است:

مادرم زمانی که خبر شهادتم را شنیدی گریه نکن بلکه زمانی گریه کن که مردان ما بیغیرت شده و زنان نیز عفت را فراموش کنند.